ไส้กรองสารเคมีแบบดูดซับแรงสูง

มีการใช้งานอย่างแพร่หลายในระบบระบายอากาศในภาคอุตสาหกรรมและเชิงพาณิชย์ เช่น โรงงานผลิตเซมิคอนดักเตอร์ โรงงานอิเล็กทรอนิกส์ โรงงานยา โรงงานเคมี พิพิธภัณฑ์ อาคารสำนักงานหรู เป็นต้น

โครงสร้างพื้นฐานทางกายภาพที่เป็นส่วนประกอบหลักของไส้กรองและให้พื้นที่ผิวในการดูดซับขนาดใหญ่

ถ่านกัมมันต์

นี่คือวัสดุตัวนำหลักและที่ใช้กันทั่วไปมากที่สุด แหล่งที่มาและการผลิต: ผลิตจากวัสดุที่มีคาร์บอนสูง (เช่น ถ่านหิน ไม้ กะลามะพร้าว เปลือกถั่ว) ผ่านกระบวนการ "กระตุ้น" ด้วยอุณหภูมิสูง กระบวนการกระตุ้นนี้สร้างโครงสร้างรูพรุนที่พัฒนาอย่างมาก

คุณลักษณะสำคัญ: พื้นผิวจำเพาะขนาดใหญ่มาก (โดยทั่วไป 500-1500 ตารางเมตรต่อกรัม เทียบเท่ากับพื้นที่สนามฟุตบอลที่บรรจุอยู่ในคาร์บอนเพียงไม่กี่กรัม) อนุภาคขนาดเล็กเหล่านี้สามารถดักจับโมเลกุลของก๊าซได้ด้วยการดูดซับทางกายภาพ

ประเภท: คาร์บอนจากถ่านหิน: ต้นทุนต่ำ ใช้กันอย่างแพร่หลาย และมีส่วนประกอบของคาร์บอนอนินทรีย์บางส่วน

คาร์บอนที่ผลิตจากไม้: มีโครงสร้างรูพรุนขนาดใหญ่ มักใช้สำหรับการดูดซับสารประกอบอินทรีย์ระเหยง่าย (VOC)

ถ่านกะลามะพร้าว: ถือเป็นถ่านกัมมันต์คุณภาพสูงชนิดหนึ่ง มีโครงสร้างจุลภาคที่พัฒนาอย่างสูง เหมาะอย่างยิ่งสำหรับการกำจัดไอระเหยอินทรีย์และกลิ่น มีความแข็งสูง และมีปริมาณเถ้าต่ำ

อลูมินาที่ถูกกระตุ้น

แหล่งที่มาและการผลิต: วัสดุอลูมินาที่มีรูพรุนและกระจายตัวสูง

คุณลักษณะสำคัญ: มีความแข็งสูงและเสถียรภาพทางความร้อนดี มีความสามารถในการดูดซับได้บ้าง แต่โดยทั่วไปมักใช้เป็นตัวพาที่เคลือบด้วยสารเคมี เนื่องจากสามารถรองรับสารเคมีได้อย่างมีประสิทธิภาพ (เช่น โพแทสเซียม)

การใช้งาน: มักใช้ในไส้กรองฟอร์มาลดีไฮด์และไส้กรองสารเคมีบางชนิดโดยเฉพาะ

ซีโอไลต์ (ตะแกรงโมเลกุล)

แหล่งที่มาและการผลิต: อะลูมิโนซิเคตไมโครคริสตัลไลน์ที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติหรือผลิตขึ้นโดยสังเคราะห์

ลักษณะสำคัญ: รูพรุนของซีโอไลต์มีขนาดสม่ำเสมอและเป็นระเบียบ แสดงคุณสมบัติการเลือกดูดซับตามขนาดโมเลกุล ทำให้สามารถกรองและดูดซับโมเลกุลที่มีขนาดและขั้วจำเพาะได้ ซีโอไลต์ที่ไม่ชอบน้ำมีประสิทธิภาพเหนือกว่าถ่านกัมมันต์ในการดูดซับก๊าซอินทรีย์ภายใต้สภาวะชื้น การใช้งาน: นิยมใช้ในกระบวนการแยกสารในอุตสาหกรรมที่ต้องการความสามารถในการดูดซับสูง หรือใช้เป็นตัวพาสำหรับสารเคลือบผิวชนิดพิเศษ

ประสิทธิภาพขึ้นอยู่กับปริมาณคาร์บอน โดยปกติจะอยู่ในช่วง 2.0 ถึง 4.0 และสามารถเลือกได้ตามความต้องการเฉพาะ การเลือกประสิทธิภาพการกรองและความเร็วลมที่หน้าตัวกรองอย่างเหมาะสมจะช่วยให้เกิดประโยชน์ทางเศรษฐกิจอย่างครอบคลุม

เมื่อฝุ่นสะสมบนวัสดุกรอง ความต้านทานจะเพิ่มขึ้น เมื่อความต้านทานสูงเกินไป ควรทิ้งตัวกรองนั้นไป บางครั้ง ความต้านทานที่มากเกินไปอาจทำให้ฝุ่นที่ดักจับไว้ก่อนหน้านี้หลุดออกและกลับเข้าสู่กระแสลมอีกครั้ง เมื่อเกิดความเสี่ยงนี้ ควรเปลี่ยนตัวกรองด้วย ความต้านทานของตัวกรองจะเพิ่มขึ้นตามอัตราการไหลของอากาศที่สูงขึ้น การเพิ่มพื้นที่ผิวของวัสดุกรองสามารถลดความเร็วสัมพัทธ์ของอากาศที่ไหลผ่านตัวกรองได้ ซึ่งจะช่วยลดความต้านทานลง

หมายเหตุ: (1) ค่าความคลาดเคลื่อนของความต้านทานเริ่มต้น ± 10% (2) รองรับขนาดตามความต้องการของลูกค้า